schermafbeelding-2016-11-26-om-22-44-28

Ik loop al een aantal weken met het idee in mijn hoofd om een blog te starten over mijn gedachtegangen en dilemma’s die ik tegenkom te delen. Daar dient zich het eerste dilemma al aan; hoe start ik nou eigenlijk een blog. HELP!!

Terwijl ik voldoende ideeën heb, dient zich de eerste beer op de weg al aan, hoe en waar begin ik?
Misschien dan toch maar starten met mijzelf voorstellen en vertellen wat er allemaal speelt in mijn leven? Je moet toch ergens beginnen lijkt mij..

Veel mensen die mij kennen weten dat ik al enige tijd kamp met een chronische aandoening in mijn benen, genaamd Lipoedeem. Door het schrijven van een blog wil ik het taboe doorbreken van dik zijn en direct hierover te oordelen.

De zoektocht

Vanaf mijn 16e vinden mensen mij aan de dikke kant en pas ik niet in het plaatje van de Doutzen Kroes’en in deze wereld. Om toch in het beeld van Doutzen Kroes te passen ben ik in mijn pubertijd gestart met een suikervrij dieet. Dit gaf niet het gewenste resultaat, in tegendeel zelfs. In de loop der jaren heb ik nog menig diëten geprobeerd zoals; Herbalife, Sonja Bakker, Weight Watchers, koolhydraatarm, Cambridge en tal van dit soort diëten. Echter….. was dit allemaal een #Fail.

Na alle lijn pogingen ben ik verder gaan zoeken waarom ik niet af kan vallen en altijd maar zo moe ben. Ben ik ziek?…..

Eerst dacht ik dat het met mijn traagwerkende schildklier te maken had, je weet wel dat ding in je keel waarvan niemand echt precies weet wat het doet of toevoegt……. Maar als het niet goed functioneert het echt een hoop moeheid, gewichtstoename en frustraties met zich mee brengt. Meer medicijnen werkten niet en iedere keer kreeg ik te horen dat ik goed ‘ingesteld’ was, dus kortom aan de schildklier kon het niet meer liggen.

Dan kom je weer zo’n dilemma tegen, blijf ik in de medische wereld hangen of ga ik de natuurgeneeskundige kant op? Dit toch maar gedaan, echter na een jaar bood dit ook niet het gewenste resultaat. Op dat soort momenten kon ik zo boos zijn op mijn lichaam, ik ben verd*mme nog geen 25 jaar en ik ben altijd moe, kan nooit eens op stap en val nergens door af. Ik kan, denk ik, zeggen dat ik ondertussen alle diëten wel geprobeerd heb…

Maar ongeveer 2 jaar geleden kwam mijn moeder met het verhaal dat haar kapper lipoedeem heeft en zij dacht dat ik het misschien ook wel zou kunnen hebben. LIPOEDEEM??? What the f*ck is dat… was vooral mijn eerste gedachte.

Heb ik lipoedeem?

Oké, ik had een nieuwe optie, alleen hoe vlieg ik dit aan? Eerst maar eens met de huisarts in gesprek. Hij wist niet wat lipoedeem was, maar wilde mij wel doorverwijzen naar een dermatoloog voor de diagnose.

Eenmaal bij de dermatoloog was zijn reactie. Ja, je hebt lipoedeem (lees hier meer over lipoedeem), ik heb positief en negatief nieuws. Om te beginnen met het negatieve nieuws, het is een chronische ziekte wat altijd blijft. Als je aankomt, gaat dit er nooit meer af, niet door sporten of diëten. Maar dan kom ik ook bij het positieve nieuws, je kunt er iets aan laten doen en dat betekent een liposuctie. Dit moet je wel zelf betalen, ik zal je een verwijsbrief geven voor een arts die ik goed ken. Het stomme is dat ik echt blij was met deze diagnose, maar ook lamgeslagen door zijn verwijzing…. Wil ik dat wel, wat kost dat dan en is er dan niets anders aan te doen? Daar kwam het volgende dilemma weer om de hoek kijken, een liposuctie of toch kijken wat voor andere mogelijkheden er zijn…

Maar vanaf dat moment weet ik; Ik ben NIET dik, maar ZIEK!

En dat wil ik van de daken schreeuwen!

 

One thought on “Ik ben NIET dik, maar ZIEK!”

Geef een reactie