Moe zijn, het is verschrikkelijk en wat kun je eraan doen?
Ik word ’s ochtends standaard wakker met het gevoel dat ik niet geslapen heb, na een douche trekt dat iets bij. Maar zeker tot 9.30
uur heb ik het gevoel dat ik heel slecht geslapen heb, terwijl ik dan toch echt minimaal 7 uur slaap heb gehad.

Mijn moeder zei vroeger altijd, als je op bed ligt rust je ook uit. Dat houd ik nog steeds in gedachten en lig ook vaak nog tv te kijken of te lezen op bed voordat ik ga slapen.

Alsmaar door en door en weer doorgaan, altijd bang om iets te missen. Ik heb ondertussen geleerd om mijn moeheid uit te schakelen. Moe? Nee dat ben ik niet!!!

Nee!?

Maar ook heb ik in de loop der jaren geleerd om af en toe nee te zeggen of vroeg(er) naar huis of bed te gaan.

Een aantal vriendinnen wonen in Amsterdam en toen ik in Utrecht woonde, ging ik nog wel eens met hen op stap. Ik sliep het liefst thuis, dan maar met de nachttrein om 4 uur…. Ik kan dan zelf bepalen hoe laat ik naar huis ga en ik slaap ik mijn eigen bed. Dat laatste vooral omdat ik anders standaard om 8 uur wakker word en dus echt slecht slaap, hahaha. Daarnaast kan ik thuis zelf bepalen hoe laat ik op sta.

Moe of echt moe?

Afgelopen juni was ik met 3 vriendinnen een lang weekend naar Lissabon. Je kent het wel, de hele dag sjouwen door de stad, lekker eten en drinken, laat naar bed en weer vroeg op om maar niets te missen van die mooie stad. Na een stapavond zei de vriendin met wie ik op de kamer lag; “Pff ik ben echt zo moe”. De eerste gedachte die ik had; “Oke, zij is moe, de andere twee waarschijnlijk ook, dan mag ik ook moe zijn”. Ik schrok enorm van mijn gedachten dat ik mijzelf toestemming gaf om moe te zijn. Dat was ook wel het moment waarop ik dacht, mijn vermoeidheid is echt niet normaal. Ik moet echt weer laten prikken voor mijn schildklier.

Ondanks dat ik wel wist dat vermoeidheid ook een bijeffect van de lipoedeem kan zijn, heb ik er eigenlijk nooit bij stil gestaan dat het daar ook vandaan kon komen. Mijn focus lag altijd op mijn schildklier en tot frustrerends aan toe zijn mijn waarden altijd goed of net op het randje. Zelfs zo erg dat een huisarts en internist op mijn 23e zeiden, dat ik er maar mee moet leren leven. NO WAY!!!!…

Het geeft nu wel enigszins rust dat de arts heeft gezegd dat mijn vermoeidheid ook kan komen door mijn lipoedeem. En het stomme is dat ik nu pas besef hoe erg het mijn leven beheerst en hoeveel ik niet doe, dan wel mijn leven aanpas….

Herkenbaar of tips!? Laat het mij weten..

Geef een reactie